Indonesische Onafhankelijkheidsoorlog
17 augustus 1945 - 27 december 1949
De Indonesische onafhankelijkheidsoorlog is de oorlog die werd gevochten in Indonesië tussen het uitroepen van de Indonesische onafhankelijkheid op 17 augustus 1945 en de formele soevereiniteitsoverdracht op 27 december 1949. Nederland wilde na de Japanse bezetting (1942-1945) de Indonesische archipel met militair optreden opnieuw onder koloniaal gezag brengen, terwijl Indonesië juist een onafhankelijkheidsstrijd vocht tegen de Nederlandse overheersing. In Indonesië wordt meestal van Revolusi Nasional (Nationale Revolutie) gesproken, waarbij de nadruk wordt gelegd op de strijd tegen Nederland ter verdediging van de Proklamasi Republik Indonesia op 17 augustus 1945. In Nederland werd voorheen vaak de verhullende term ‘politionele acties’ gebruikt. Hiermee werden specifiek de twee grote militaire offensieven, Operatie Product (1947) en Operatie Kraai (1948-1949), bedoeld. Om buitenlandse kritiek te voorkomen beschreef de Nederlandse regering de oorlog namelijk als een noodzakelijk optreden op eigen koloniaal grondgebied ter bescherming van de lokale bevolking, een politionele actie. Tegenwoordig gebruikt men vaker de term ‘oorlog’, zoals in onafhankelijkheidsoorlog, dekolonisatieoorlog en koloniale oorlog; of in samenstelling met regionale aanduidingen als Indonesië-oorlog en Nederlands-Indonesische oorlog. Al deze aanduidingen voor de jaren 1945-1949 leggen de nadruk op een ander component van de strijd tussen Nederland en Indonesië. Over het algemeen kan gesteld worden dat de term onafhankelijkheidsoorlog recht doet aan het Indonesische perspectief en tegelijkertijd aansluit bij termen die gebruikt worden voor vergelijkbare historische gebeurtenissen, zoals de Amerikaanse onafhankelijkheidsoorlog.
