Molukkers in een voormalig doorgangskamp
Alle betrokkenen, zowel de Nederlandse overheid als Molukkers zelf, verwachten dat het verblijf tijdelijk zal zijn: maximaal zes maanden. Maar de komst van de eerste gezinnen in 1951 vormt het begin van uiteindelijk bijna twintig jaar bewoning van Kamp Westerbork door Molukkers. In de loop van de tijd komen er meer dan 3.000 Molukkers in Schattenberg wonen. Er komen voorzieningen, zoals een school, een ziekenhuis, een schouwburg en een bioscoop. Sommige gebouwen hebben dezelfde functie als in de periode van het concentratiekamp. Winkeliers uit de omgeving bieden hun handelswaar aan in het kamp en na de invoering van de zelfzorg in 1956 worden er zelfs winkels geopend in Schattenberg. Het verblijf in het woonoord zou tijdelijk zijn, maar de beloofde terugkeer naar de Molukken blijkt een illusie en uiteindelijk wordt de Molukse bewoningsgeschiedenis de langste van het kamp. De laatste Molukse gezinnen vertrekken pas onder dwang in 1971.


