Teunis Adrianus Steenwinkel

Teunis wordt geboren op 23 september 1908 in Oss. Hij tekent voor militaire dienst bij het KNIL en vertrekt naar Nederlands-Indië. Op 8 december 1941, een dag na de aanval op Pearl Harbor, verklaart de Nederlandse regering vanuit Londen Japan de oorlog. De Japanners grijpen dit aan om Nederlands-Indië direct binnen te vallen. Vanwege zijn natuurlijke oliebronnen en geostrategische ligging is de verovering van de Nederlandse kolonie voor de Japanners een van de belangrijkste doelen geworden om Oost-Azië te kunnen overheersen. Tegen deze achtergrond wordt Teunis als reserve 1e luitenant van de genietroepen opgeroepen voor de verdediging van de kolonie. Na een veldtocht van drie maanden hebben de Japanners de belangrijkste strategische punten in de archipel veroverd. Het KNIL, slecht voorbereid en uitgerust en ernstig gehinderd door besluiteloosheid aan de top, biedt nog heftige tegenstand, maar is niet opgewassen tegen de superieure Japanse vuurkracht. Op 8 maart 1942 wordt het KNIL in Bandoeng gedwongen tot overgave. Rond deze tijd wordt ook Teunis dan krijgsgevangen genomen en samen met duizenden andere Nederlandse militairen afgevoerd naar de kampen. In de Japanse kampen staan de krijgsgevangenen bloot aan de meest uiteenlopende ontberingen en stelselmatige mishandeling. Ze worden gedwongen tot zwaar, uitputtend werk ten behoeve van de Japanse krijgsverrichtingen, maar ontvangen nauwelijks afdoende voeding, medicijnen en kleding. Huisvesting in de kampen is erbarmelijk slecht, zodat besmettelijke en tropische ziekten zich snel kunnen verspreiden. In hun verzwakte toestand lopen de gevangenen niet alleen groot risico ernstige ongelukken te maken, maar ze worden ook afgeranseld door de bewakers als zij vinden dat het werk niet hard genoeg opschiet. Onder deze omstandigheden vinden duizenden militairen in de kampen de dood. Ook voor Teunis worden de ontberingen uiteindelijk te veel. Op enig moment wordt hij binnengebracht in de gevangenis van Padang op Sumatra, waar hij op 26 september 1944 bezwijkt aan de gevolgen van uitputting, ondervoeding en ziekte. Hij is 36 jaar geworden en wordt vermoedelijk ter plaatse begraven. Bron: Brabantse Gesneuvelden.