Wilhelmus Frederikus Derks

Willy wordt geboren op 29 juli 1923 in Heerlen en woont sinds 1929 in Boxtel. Na zijn schooltijd woont hij in bij de familie Horsten en in zijn vrije tijd voetbalt hij voor de plaatselijke club ODC. Kort na het einde van de Tweede Wereldoorlog in Nederland meldt hij zich als oorlogsvrijwilliger bij de Koninklijke Landmacht. Als soldaat wordt hij ingedeeld bij het 5-1-1 Regiment Infanterie, in juni 1945 opgericht te Zuidlaren vanuit gewest Drenthe van de Binnenlandse Strijdkrachten. Na opleiding wordt dit bataljon in Bergen op Zoom aangesloten bij de mijnopruimingsdienst. Daarna wordt het verplaatst naar Engeland voor verdere uitrusting ter voorbereiding van hun inzet in Nederlands-Indië, waar op dat moment de Japanners nog worden bevochten. Twee dagen na de Japanse capitulatie van 15 augustus 1945 roepen Soekarno en Mohammed Hatta de onafhankelijkheid van Indonesië uit. Als kort daarop de Britten en Nederlanders aanstalten lijken te maken om het oude koloniale gezag te herstellen, breekt de periode van de Bersiap (‘wees paraat’) aan, waarin vooral buitenlanders en tot vijand verklaarde Europese en Indische Nederlanders slachtoffer worden van geweld en vervolging. Vanaf dat moment vertrekken de Nederlandse militairen niet om de Japanners te bestrijden, maar om de rust en het Nederlandse gezag in Indië te herstellen. Op 15 oktober 1945, een week na aankomst in de haven van Tandjong Priok, rijdt Willy’s truck in de zuidelijke rand van Batavia in een hinderlaag. De truck wordt doorzeefd met kogels en Willy raakt daarbij zwaar gewond. Hij bezwijkt diezelfde dag nog aan zijn verwondingen in het hospitaal in de stad. Willy is 22 jaar geworden en rust op het Nederlands ereveld Menteng Pulo in Jakarta. Hij en twee van zijn kameraden die dan ook om het leven komen, zijn de eerste drie vanuit Nederland gezonden militairen die sneuvelen in de Indonesische onafhankelijkheidsstrijd. Bron: Brabantse Gesneuvelden.