Erfgoed van de Oorlog: Getuigen verhalen: Het Molukse perspectief in oorlogstijd: interview met A. Titalej

Indonesia, 11 augustus 2008

Andreas Titalej is in 1922 geboren in het dorp Abubu, eiland Nusalaut, Molukken, Indonesië. Hij groeide op in een gezin met zes kinderen, waarvan hij de jongste was. In Abubu en in Saparua ging hij naar school. Eigenlijk wilde hij dominee worden, maar in 1941 tekende hij bij het KNIL. Voor de oorlog ging hij via Rombong naar Yogya en naar Malang. Toen de WOII uitbrak vocht hij met zijn compagnie in Poconogoro. Ze trokken zich terug naar Malang, waar ze werden geïnterneerd. Via Glodok en Surabaya gingen ze als gevangenen via Ambon, waar ze niet van boord mochten, naar Bapo in Irian. Na een maand in Bapo, werden ze naar Dobo gebracht. Daar bleven ze gevangen tot de Japanse capitulatie. Na de oorlog werd hij, wederom als KNIL-soldaat, te werk gesteld in Namlea. In 1947 ging hij voor de opleiding tot korporaal en sergeant naar Bandung. Na terugkeer in Ambon, werd hij weer naar Namlea gezonden. In 1948 trouwde hij en kreeg een woning in de kazerne in Batu Merah te Ambon. Daar bleef zijn vrouw achter, terwijl hij in Tual moest werken. Tijdens de RMS raakte hij gewond in de bergen in Seram. Daar werd hij door de Alifuren, bewoners van Seram verzorgd. In de jaren 90 heeft hij geprobeerd in aanmerking te komen voor een oorlogsslachtofferuitkering. Dat is echter niet gelukt. Het interview is afgenomen in Indonesië door Jeanny Vreeswijk-Manusiwa. Transcriptie en vertaling (Maleis > Nederlands) aanwezig.