Ga direct naar de content

Interview Lies Looijen

Lies Looijen, geboren in 1933 in Benkoelen, Sumatra, groeide op in een familie met roots in Java en Nederland. Haar vader werkte als landmeter en later bij de Billiton. Ze woonde eerst in Buitenzorg en later op Sumatra, waar ze de komst van de Japanners meemaakte. Haar vader werd opgeroepen voor dienst en ze zag hem pas na de oorlog terug. Tijdens de oorlog verbleef Lies met haar moeder en zusje in verschillende kampen, zoals Pematang Siantar, Brastagi en Aek Pamienke. Ze beschrijft het eenvoudige, vaak ongemakkelijke leven: slapen in lange hongs, beperkte hygiëne, olielampjes, matige voeding en af en toe onderwijs of spelactiviteiten georganiseerd door familie of de nonnen. Ondanks de moeilijke omstandigheden herinnert ze zich momenten van plezier, spelletjes, musicals en de zorg van familieleden in de kampen. Na de bevrijding keerde ze naar Medan terug en herrees daar langzaam het gezinsleven. In 1946 werd ze naar Nederland gestuurd om school te volgen, waar ze bij familie in Den Haag verbleef en verder onderwijs volgde. Lies benadrukt dat ze zich goed heeft aangepast aan het leven in Nederland, maar dat de herinneringen aan het kamp weinig emotionele impact hebben gehad; ze beschouwt haar verblijf daar vooral als een periode die ze moest doorstaan. Dit interview werd afgenomen als onderdeel van het project "Het Jaar 2602" over de Japanse bezetting van Nederlands-Indië in de periode 1942-1945.

Trefwoorden
  • Berastagi,
  • Start internering Nederlandse vrouwen en kinderen,
  • Japan,
  • Nederland,
  • Billiton Maatschappij
Licentie
Erfgoedcollecties zijn meestal vanuit een Westers en koloniaal perspectief tot stand gekomen.