Interview Elisabeth van Kampen

Elisabeth van Kampen (1927-2025) groeide op in Nederlands-Indië, waar haar vader op plantages werkte. Ze herinnerde zich Sumatra en Java als groene, fascinerende omgevingen. Door financiële problemen keerde de familie tijdelijk terug naar Nederland, maar vestigde zich opnieuw op Java. Vanaf 1940 veranderde alles door de oorlog. Haar vader werd opgeroepen bij de Landstorm en in 1943 opgepakt door de Kempeitai, waar hij overleed. Elisabeth, haar moeder en zussen werden naar verschillende kampen gestuurd, waaronder Malang en Banjoebiroe. De omstandigheden waren zwaar: honger, ziekte, dwangarbeid en angst. Elisabeth werkte in de sjouwploeg en verrichtte zware arbeid, vaak op blote voeten. Na de bevrijding in augustus 1945 verbeterden de omstandigheden langzaam. De familie verbleef in Sri Lanka voordat ze terugkeerden naar Nederland, waar moeilijke tijden volgden door verlies, onderwijsachterstanden en bureaucratie. De oorlog liet diepe psychische sporen achter, vooral bij haar moeder en zussen. Elisabeth ontwikkelde onverschilligheid als overlevingsmechanisme, maar waardeerde ook de momenten van menselijkheid tijdens de bezetting. Dit interview werd afgenomen als onderdeel van het project "Het Jaar 2602" over de Japanse bezetting van Nederlands-Indië in de periode 1942-1945.