Een elektrische fluitketel van chroom kleurig metaal.

Surabaya

Een elektrische fluitketel van chroom kleurig metaal. Het handvat is met riet omwonden en de bodem rust op drie kurken voetjes. De ketel werd door mevrouw M.M. Paardekooper-Julio gedurende de gehele kamptijd meegenomen: via De Wijk in Soerabaja, naar Gedangan in Semarang en later lopend naar kamp Lampersari eveneens in Semarang. De elektrische ketel is vooral veel in kamp Lampersari gebruikt. Het gezin Paardekooper woonde daar in een kamponghuisje van een afgekeurde kampong. Hier was ruimte om stekjes te planten van Surinaamse postelein en Kangkong. Deze stekjes werden besproeid door de oudste dochter met water uit het toilet. Het gezin had geen elektriciteit, maar op een andere afdeling in het kamp konden ze er wel stiekem aan komen. Zo konden ze de postelein eetbaar maken door er heet water over te gieten en hadden twee families baat bij deze ketel. De ketel is met het gezin mee naar Nederland gegaan en is gebruikt tot en met 2000, toen begaf hij het.