Schoolplaat 140. Inlandsche prauwen in de haven te Semarang.

Haarlem, omstreeks 1912

Een schoolplaat met een zwart-wit foto in een wit kader "140. Inlandsche prauwen in de haven te Semarang." Linksonder: "Kleynenberg & Co, Haarlem.” Een langgerekte haven te Semarang met aangemeerde brede prauwen met één mast. Bij de schoolplaten hebben een aantal hoogleraren en deskundigen uit die tijd toelichtende teksten geschreven. De toelichtende tekst bij deze afbeelding is van L.A. Bakhuis: "De scheepvaart is eenerzijds natuurlijk aan bepaalde regels gebonden en moet anderzijds de gelegenheid hebben om personen en lading veilig en vlug op te nemen en af te geven. Niet alle havens zijn toegankelijk voor alle schepen; onderscheid wordt gemaakt tusschen de havens die voor den algemeenen handel geopend zijn en als zoodanig toegankelijk zijn voor de schepen van alle volken, waarmede Nederland in vriendschap leeft en de havens waarin alleen worden toegelaten inlandsche vaartuigen en die tot de kustvaart gerechtigd zijn, d. z. alleen de Nederlandsche schepen, de schepen die in Indië thuis behooren en de inlandsche vaartuigen. Onder de eerste groep zijn er twee die tot vrijhaven verklaard zijn n.l. Riouw en Sabang en behooren ook de zoogenaamde ‘Inlandsche havens’ d. z. havens van Inlandsche vorsten en volken wier landen niet onder rechtstreeks bestuur van het Nederlandsch-Indische Gouvernement staan. Gelegenheid om aan kaden of steigers liggende, passagiers en lading op te nemen of af te geven hebben de schepen in de havens te Tandjong Priok nabij Batavia, Tjilatjap, Belawan (Deli), Sabang (eiland Wé) en Makassar, zoomede in de Emmahaven nabij Padang en eerlang ook te Soerabaja waar thans een haven gegraven wordt die in 1915 gereed moet zijn. Op de overige plaatsen in den archipel moeten de schepen ankeren op meer of minder veilige reeden, en geschiedt de verbinding met den wal door kleine vaartuigen die in prauwenhavens of in de ter plaatse in zee stroomende rivier een veilige ligplaats vinden (zie b.v. plaat 140)."