Interview met Paulien Parera

Tien weken verbleef ik bij Paulien en haar man Anis op Ambon. Het echtpaar verhuisde vanuit Nijverdal naar de Molukken, samen met hun twee jonge kinderen Melissa en Richenel. Paulien is geboren in 1954 in Westerbork, in een voormalig concentratiekamp, als dochter van een KNIL-militair uit een gezin met negen kinderen. In 1988 migreerde Paulien, haar man en kinderen via de Joint-Comittee repatriëringsregeling, als kinderen van Molukse ex-KNIL-militairen. Paulien doet veel. Als ouderling bij de kerk in het dorp is ze erg betrokken, en daarnaast is ze verbonden aan diverse organisaties en stichtingen. Haar doel: iets doen voor Maluku. In de periode dat ik bij haar verbleef heb ik haar meer wél dan niet zien werken. Het leven was niet altijd even makkelijk. Eind jaren negentig maakte het gezin de burgeroorlog op Ambon mee, waarover ze ook vertelt. Haar verhaal is daadkrachtig: “niks is toeval”, geeft ze aan.